سایت اطلاع رسانی استاد محمود امجد - آیت الله امجد: با هم بخندیم اما به هم نخندیم

آیت الله امجد: با هم بخندیم اما به هم نخندیم

با هم بخندیم اما به هم نخندیم

1- هر چه برکت و فضیلت است از حوزه و دانشگاه است و هر چه بد بختی و رذیلت است از حوزه و دانشگاه است.

2- از گفتن حق نباید ترس داشت اما حرف حق را هم نباید همه جا گفت. عاقل آن است که بداند حرف حق را کجا بزند و کجا نزند؛ چگونه بزند و چگونه نزند.

3- عادت باید بر مبنای عبادت باشد نه اینکه عبادت بر مبنای عادت باشد.

4- حق، معیار اشخاص است نه اینکه اشخاص، معیار حق باشند. اول حق را بشناسید بعد ببینید چه کسی حق می گوید و چه کسی باطل؛ نه اینکه یک شخصی را به حق بدانیم و بعد بگوییم هر چه او گفت و هر کاری کرد حق است. تنها معصومان معیار و ملاک حق اند و بس.

5- با هم بخندیم اما به هم نخندیم.

6- عاقل به هیچ کس طمع ندارد مگر به خدا: وادعوه خوفا و طمعا. اما نسبت به خدا طمع باید داشت نه توقع. برخی توقع دارند که هر چه ما خواستیم خدا بدهد و هر کار خواستیم خدا بکند. این غلط است.

7- دنیا داری اشکال ندارد دنیا پرستی بد است. برخی آن قدر تنگ نظرند که تا یک فرش خوب زیر پای آخوندی می بینند می گویند طاغوتی شده است. چرا اگر کسی یک سر سوزن از احکام مسلم شرع، تخطی کند طاغوتی شده است.

8- این که بگوییم علی همه کاره است غلط است اما بگوییم علی همه کاره خداست درست است .

۹- اگر کسی تربیت یافته مکتب انبیاء و مکتب اسلام باشد تمام آرزویش این است که جامعه رشد کند - از فساد پاک شود و به صلاح برسد. کسانی که تربیت یافته و صالح اند قطعا مصلح هم هستند ولی چون نمی توانند خودشان جامعه را اصلاح کنند - نیاز به مصلح جهانی را درک می کنند و منتظر ظهور آن مصلح جهانی می شوند که همه انبیاء منتظر ایشان هستند . انبیاء - این مربیان بشر همگی منتظر ظهور مصلح جهانی بودند . آنها می خواستند که جامعه را اصلاح و افراد را تربیت کنند ولی چون موفق به تربیت کامل جامعه انسانی نشدند - آنها هم منتظر بودند که با ظهور حضرت بقیه الله ارواحنا له الفداء- جامعه دلخواهشان تحقق پیداکند . اگر عدالت در جهان به دست امام مهدی (ع ) تحقق پیدا کند خود زمینه ای خواهد شد برای تربیت همگان . البته اگر در شرایط و زمان فعلی کسی در فکر اصلاح و تربیت خودش باشد ارزش کارش بیشتر است . در روایت آمده ارزش کار چنین کسی هفتاد برابر ارزش کار کسی است که در زمان ظهور اقدام به اصلاح خود می کند . گو اینکه خود این افراد هم آرزو دارند که روزی برسد که زمینه بندگی و تربیت برای همه انسانها فراهم شود . معلوم است که در این زمان زمینه اش کم است اما در آن زمان - یعنی زمان ظهور حضرت - زمینه تربیت و اصلاح بسیار فراوان و آسان خواهد شد. از این رو کسانی که تربیت یافته هستند بیش از همه طالب ظهور حضرت اند. زیرا کسی که خواهان مصلح است باید خودش صالح باشد. صالح باشد و از فساد بیزار باشد تا خواهان مصلح شود. همیشه بهترین وسیله تربیت -توجه به حضرت است . ما معتقدیم حضرت در یک نقطه از عالم حضور فیزیکی دارند اما از نظر احاطه وجودی - ایشان بر تمام جهان خلقت احاطه دارند . بندگان درجه چندمش هم همین طورند و خیلی احاطه و اشراف دارند.

+ نوشته شده در ساعت توسط دوستداران استاد |