|
آيت الله امجد :
حرم امام رضا رفتن مهم و اصل نيست بلکه حرم در دل شماست
پرسش: «القلب حرم الله» آيت الله امجد مي فرمايند: که حرم امام رضا رفتن مهم و اصل نيست بلکه حرم در دل شماست (اگر بدانيد معناي اين حرف چيست.) چطور قلب يک بنده گناهکار حرم انسان کامل و حرم الهي مي شود؟ پاسخ: انسان، گل سرسبد آفرينش و شاهکار مهندسي خلقت و رکورد دار همه کمالات و فضايل الهي است. خداوند همه اسماء را به او آموخته و او را با همه حقايق آشنا ساخته است: «و علم ادم الاسماء کلها» (بقره، آيه 31). روح انسان داراي ظرفيت و گنجايش بي نهايت است و هيچ موجودي به اين اندازه ظرفيت ندارد. به همين خاطر است که انسان جانشين خداوند و آينه دار کمالات الهي مي باشد. در روايت آمده است: «قلب المؤمن عرش الرحمان؛ قلب و روح انسان مؤمن، عرش خداي رحمان است». و در روايتي قدسي خداوند مي فرمايد: «لايسعني ارضي و لاسمائي بل يسعني قلب عبدي المؤمن؛ زمين و آسمان من گنجايش مرا ندارد، بلکه قلب بنده با ايمانم مرا در خود جاي مي دهد». اين قابليت ها و توانايي ها به صورت بالقوه و به نحو صلاحيت و استعداد در همه انسان ها وجوددارد ولي تنها در عده اي خاص به فعليت و عينيت مي رسد و نمونه هاي کامل آن پيامبران و ائمه معصوم(ع) هستند که اين ويژگي ها به نحو کامل و تمام در آنها متبلور شده و در آنها ظهور يافته است. اما بسياري از انسان ها اين سرمايه هاي فطري و خداداد را ضايع کرده اندو از تکامل و پيشروي به سوي اهداف الهي و انساني بازمانده اند. گرد و غبار عصيان و گناه آينه فطرت انسان را که همه کمالات به صورت نهفته و پنهان در آن وجود دارد مي پوشاند و آن را از نور افشاني و درخشش و بازتاب حقايق در آن باز مي دارد. پس قلب بنده گنهکار هم مي تواند حرم الهي باشد اگر گرد و غبار گناه را از آن بزدايد و آن را با آب توبه شستشو دهد و آن را صيقلي و صافي نمايد معناي حرف آقاي امجد اين است که اگر دل انسان آمادگي زيارت انسان کامل و دريافت فيض از او را نداشته باشد و آمادگي دروني و قلبي براي زيارت نداشته باشد. زيارت حرم و مرقد آن بزرگواران آن اثر عميق و شايسته را در انسان ندارد. يعني بايد پيوند دروني و قلبي با اولياي الهي و سنخيت با آنها برقرار گردد تا زيارت آنها آن تحول عميق و ريشه دار را در انسان ايجاد کند. پس مراد ايشان ترک زيارت آن بزرگواران نيست بلکه ايجاد آمادگي روحي و قلبي از طريق شناخت آنها و سنخيت روحي و عملي با آنها است. در روايت از حضرت صادق(ع) آمده است: «القلب حرم الله فلا تسکن حرم الله غير الله؛ دل جايگاه محترم و ارزشمند خداوند است پس نبايد غير خدا را در چنين جايگاهي نشاند». به طور خلاصه تطهير روح و قلب که حرم اختصاصي خداوند است سرچشمه همه سعادت ها و برکات است و بدون اين کار، اعمال جسماني و عبادات بدني، نتيجه و ثمره مطلوب را در پي ندارند. چون اين عبادت ها و اعمال مانند آب زلال و گوارايي است که وارد استخر وجود انسان مي گردد. اگر اين استخر که دل و روح انسان است پاک و تميز و لايروبي شده باشد اين عبادات و اعمال مفيد و قابل استفاده است. اما اگر اين استخر متعفن و پر از گل و لاي باشد، اين آب ها نيز مي گندد و آلوده مي شود و اثر خود را از دست مي دهند. براي مطالعه بيشتر ر.ک: تهذيب نفس يا خودسازي، استاد ابراهيم اميني.
منبع:نهاد رهبری در دانشگاه
+ نوشته شده در ساعت توسط دوستداران استاد
|
|
درباره استاد محمود امجد  حضرت آیت الله شيخ محمود امجد به سال 1318 هـ.ش در خانواده اى روحانى در شهرستان كنگاور از توابع شهر «كرمانشاه» به دنيا آمد، پدرش از واعظان توانا و از علماي آن ديار بود كه به عنوان پايگاهي در مسير ايران به كربلا، ميزبان علماي هم عصر خويش بود. ، و جدّشان از عالمان ذى فنون ملقّب به «افصح المتكلّمين» بود. پدر بزرگ ايشان از علما و شعراي با اخلاص و ارادتمند خاندان عصمت و طهارت است كه تضمين هاي عاشورايي ايشان از اشعار حافظ مشهور است.
در حدود 18 سالگى تحصيلات جديد را رها و به انگيزه تحصيل علوم دينى به شهر مقدّس قم مشرّف شد و در مدّت كوتاهى دوره مقدّمات و سطح را به پايان رسانده و به دروس خارج مشغول گرديد. در درس خارج فقه و اصول از محضر استادانى چون حضرات آيات عظام: امام خمينى، داماد، حاج آقا حسين فاطمي ، بهاءالدينى و بهجت ـ قدّس الله اسرار الماضين، و دامت بركات الباقين منهم ـ و در فلسفه و عرفان عملى از محضر پربار علاّمه طباطبايى قدّس سرّه استفاده فراوان برد. و در حدود 20 سال پايان عمر گهربار معظّم له با ايشان انس داشت و در جلسات عمومى و خصوصى ايشان شركت مى كرد ارادت علامه نيز به ايشان مشهود بوده است بطوري كه مي فرموده اند به او امجد كرمانشاهي نگوييد بلكه امجد كربلايي بگوييد. بزرگترين استاد اخلاق و عرفان ايشان مرحوم آيت الله العظمي بهاءالديني است که از سال 1351 هـ.ش. با آيت الله العظمى بهاء الدينى مأنوس و استفاده فراوان برد. و نيز در حدود سال 1350 با آيت اللّه العظمى بهجت ـ دامت بركاته ـ مرتبط شد و افزون بر بهره بردارى از دروس خارج فقه و اصول آن عارف ارتباط خاص و نزديك با معظّم له داشت و اينك حدود یک دهه است كه ايشان در تهران ساكن و دانشجويان و جوانان از جلساتش بهره هاى اخلاقى مى برند و علامه طباطبايي مي گفت: «ايشان قوي است.» روش تربيتي و رفتاري و اخلاق اجتماعي و زهد بي نظير ايشان باعث شده، جوانان خصوصا دانشجويان، اين عالم گرانقدر را همچون نگيني در آغوش بگيرند. مباحث اخلاقي و نماز جماعت ايشان در مسجد كوي دانشگاه تهران و مراسمي چون عزاداري ايام محرم و احياء شبهاي قدر، همه عاشقان فضيلت را به سوي خويش جذب كرده است. از خصوصيات بارز ايشان اخلاص عجيب و بي اعتنايي او به دنياست به طوري كه بسيار ديده اند كه مجالس بسيار كوچك و در ظاهر كم اهميت و افراد بي نام و نشان را بر مجالس بسيار بزرگ ترجيح داده اند. آنچه در نظر ايشان اهميت دارد ارادت و اخلاص به اهل بيت عصمت طهارت عليهم السلام است. عشق به جوانان، دلسوزي براي آنان و محبت پدرانه ايشان باعث شده است كه جوانان هم به او عشق ورزند و با ايشان رابطه اي صميمي داشته باشند. این پایگاه به همت جمعی از دوستداران استاد راه اندازی گردیده و می کوشد بیانات و نکات ناب اخلاقی و دینی حضرت آیت الله محمود امجد را برای همگان بازگو نماید.
|
